Metoda McKenziego

W obecnych czasach człowiek wykonuje codziennie 400 zgięciowych ruchów kręgosłupa i niewiele ruchów mających na celu jego prostowanie. Poza tym wielogodzinna praca siedząca przyczynia się do stopniowego przemieszczania się jądra miażdżystego do tyłu. Jest to przyczyna choroby dyskowej. Skuteczną metodą leczenia tego typu zespołu chorobowego jest fizjoterapeutyczna metoda McKenziego. Polega ona na zmniejszaniu i zniesieniu bólu zapobiegając jego nawrotom. Autor tej metody wskazał takie przyczyny tej dolegliwości jak: poza mechaniczne, czyli infekcje bakteryjne oraz mechaniczne, spowodowane nadmiernym rozciąganiem się tkanek lub też wzajemne przemieszczanie się struktur stawowych.

Metoda McKenziego cechuje się mechanicznym podejściem  do problemu dolegliwości bólowych kręgosłupa, polega na stosowaniu ruchów odwracających mechanizm wywołujący dolegliwości bólowe. Podstawą do rozpoznania w tej metodzie jest badanie za pomocą protokołu. Składa się ono z dwóch części : wywiadu i badania szczegółowego. Wywiad polega na zebraniu informacji o pacjencie i jego schorzeniu. Podaje się tutaj wiek, zawód, przyczynę i obszar bólu. Zwraca się przy tym uwagę na zachowanie objawów w zależności od przyjmowanych pozycji, wykonywanych czynności oraz pory dnia.

Druga część badania polega na wykorzystaniu testu z powtarzanymi ruchami. Powinien on być wykonany w możliwie pełnym zakresie, co oznacza, że pacjent wykonuje ruchy w różnych kierunkach, w miarę możliwości. Przy tym określa precyzyjnie ewentualne zmiany w natężeniu czy lokalizacji bólu. Najpierw wykonuje się pojedyncze a potem wielokrotne ruchy, które dla odcinka lędźwiowego wykonywane są w pozycji stojącej i leżącej. Po ich wykonaniu każda czynność powtarzana jest 10 razy. Dzięki temu można określić kierunki, w których dochodzi do ograniczenia ruchomości a także określić, które ruchy przyczyniają się do zmiany dolegliwości- poprawy lub pogorszenia.

System diagnostyczno – terapeutyczny McKenziego jest jedną z niewielu metod postępowania w zespołach bólowych kręgosłupa opartych na leczeniu przyczynowym. Przy doborze właściwej techniki leczenia konieczne jest określenie ruchu terapeutycznego, który pacjent będzie wykonywał sam z określona częstotliwością. Zależy on od kilku czynników:
• Rodzaju zespołu bólowego
• Kierunku i stopnia przemieszczenia jądra miażdżystego
• Zachowania objawów bólowych, zależnie od zastosowanych procedur.

Realizacja kolejnych etapów leczenia metodą McKenziego, które doprowadzą w pierwszej kolejności do pełnego ustąpienia dolegliwości, a następnie do edukacji pacjenta jakie są sposoby pomagające uniknąć nawrotów, opiera się na zasadzie tak zwanej progresji siły mechanicznej. Stosuje się ją przy maksymalnym użyciu technik, które wykonuje sam pacjent.

Większość bólów odcinka lędźwiowego jest wynikiem patologii krążka międzykręgowego. Innym powodem nieprawidłowości może być przemieszczenie tylne lub tylno- bocznego dysku. W tym wypadku bardzo skuteczne okazują się techniki przeprostne stosowane w metodzie McKenziego. Należą do niej między innymi: leżenie przodem, pośrednie między zgięciem a wyprostem kręgosłupa lędźwiowego, leżenie przodem w przeproście częściowym lub pełnym. Procedury te mają za zadanie zwiększenie siły prowadzącej do centralizacji jądra miażdżystego lub sił rozciągających obkurczone struktury kręgosłupa.

W metodzie McKenziego bardzo ważnym elementem terapii jest profilaktyka nawrotów dolegliwości bólowych. Realizuje się ją poprzez kinezyprofilaktykę, czyli nauczenie pacjenta właściwego wykonywania czynności ruchowych.
Metoda McKenziego prezentuje wiele praktycznych sposobów na utrzymanie prawidłowej postawy zarówno w trakcie siedzenia jak i stania oraz instruuje pacjenta w jaki sposób radzić sobie, gdy wystąpią nagłe dolegliwości kręgosłupa. Poza metodą McKenziego istnieją inne sposoby usprawniania kręgosłupa