Budowa kręgosłupa

Kręgosłup stanowi rusztowanie dla części miękkich i pełni funkcję podporową dla górnej części ciała. Jest zbudowany z 34 kręgów i dzieli się na odcinki: szyjny zawierający 7 kręgów, piersiowy, 12 kręgów, lędźwiowy 5 kręgów, krzyżowy, 5 kręgów, guziczny zwany także ogonowym od 3 do 5 kręgów.

Ludzki kręgosłup posiada naturalne krzywizny. Kręgosłup oglądany z boku jest wygięty w kształcie litery S. Są to prawidłowe strzałkowe krzywizny. W części szyjnej i lędźwiowej występują wygięcia ku przodowi, są to lordozy, natomiast w części piersiowej i krzyżowej wygięcia skierowane do tyłu to kifozy. Fizjologiczne krzywizny kręgosłupa zwiększają jego elastyczność i pełnią funkcję amortyzującą. Czasami jest tak, że niestety w wypadku patologicznego uwypuklenia naturalnych krzywizn występują skrzywienia takie jak skolioza, która powstaje między 7 a 10 rokiem życia.

Kręgosłup w linii prostej stanowi około 40 % długości ciała, przy czym u kobiet jest krótszy. Na kręgosłupie można wyróżnić powierzchnię przednią, którą tworzą trzony i tylną. W tej drugiej występują wyrostki kolczyste tworzące wzdłuż całego ciała charakterystyczny grzebień. Kręgosłup pełni także bardzo ważną rolę: ochrania rdzeń kręgowy. Jest on częścią ośrodkowego układu nerwowego i przewodzi bodźce między mózgowiem a układem obwodowym. Znajduje się w biegnącym w kręgosłupie kanale kręgowym.

Kręgi z trzech górnych odcinków kręgosłupa są w stosunku do siebie ruchome natomiast kręgi krzyżowe i guziczne nie są samodzielne.

Podstawowe elementy składające się na kręgosłup to właśnie kręgi. Każdy z nich jest osobną kością. W środku każdego kręgu znajduje się otwór przez który przebiega nieprzerwany rdzeń. Każdy kręg składa się z trzonu- części przedniej i części tylnej, którą jest łuk kręgu. Pomiędzy wszystkimi trzonami występują krążki międzykręgowe. Są one rodzajem tkanki łącznej. Nazywa się je również dyskami, mają za zadanie amortyzować wszelkie wstrząsy i zapewniać ruchomość sąsiadującym kręgom.

Zbudowane są z jądra miażdżystego i pierścieni włóknistych, które je otaczają. Pierścienie włókniste z kolei są zbudowane z włókien kolagenowych i elastynowych. Pierścienie ulegają uszkodzeniom zwłaszcza w części tylnej gdzie są cieńsze. Uszkodzenia takie mogą spowodować chorobę zwaną lumbago, która objawia się zapaleniem wielonerwowym i silnym bólem pleców w odcinku lędźwiowo – krzyżowym, promieniującym czasami do kończyn. Z wiekiem, w wyniku przeciążeń, elastyczność krążków międzykręgowych maleje co może powodować przemieszczanie się jądra miażdżystego i powodować przepuklinę.

Krążki międzykręgowe spełniają ważną rolę, ponieważ umożliwiają zginanie i prostowanie oraz ruchy boczne i obrotowe kręgosłupa. Dzięki nim kręgi nie ocierają się o siebie, chyba, że ulegną uszkodzeniom.
W związku z krążkami międzykręgowymi występuje schorzenie jakim jest dyskopatia. Powstaje ono w wyniku wysunięcia się krążka z całości segmentu ruchowego kręgosłupa. Bywa bardzo bolesne i najczęściej jest pierwszą oznaką choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa.

Całość kręgosłupa jest stabilna dzięki więzadłom. Każdy z nas posiada przednie i tylne więzadła podłużne, zapewniające elastyczność i pomagające utrzymać łuki kręgowe razem. Dodatkowo kręgosłup posiada także więzadła międzykolcowe, które biegną pomiędzy wyrostkami kolczystymi. Oprócz tego są również więzadła nadkolcowe, więzadła żółte oraz znajdujące się w szyi więzadła karkowe.

Cześć lędźwiowa kręgosłupa odznacza się dosyć masywną budową. Kręgi w tej części łączą się z kością krzyżową na wysokości pośladków. W tej części ciała bardzo często są odczuwalne silne bóle. W związku z czym opracowano wiele metod leczenia między innymi godna uwagi jest metoda McKenziego.